Γραμματικός και λεξιλογικός σχολιασμός 21-30

ΜΑΘΗΜΑ: 21

ΛΕΞΙΛΟΓΙΚΟΣ ΚΑΙ ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΟΣ ΣΧΟΛΙΑΣΜΟΣ

Brenno: αφαιρ. ενικ. του ουσ. Brennus-i, αρσ. β' (= ο Βρέννος).

duce: αφαιρ. ενικ. του ουσ. dux, ducis, αρσ. γ' (= ηγεμόνας, αρχηγός).

Galli:ονομ. πληθ. του ουσ. Gallus -i, αρσ. β' (= ο Γαλάτης). Galli -orum, αρσ. β' (=οι Γαλάτες).

apud: πρόθ. + αιτιατ. (=κοντά σε).

Alliam: αιτιατ. ενικ. του ουσ. Allia -ae, αρσ. α' (= ο ποταμός Αλίας).Χωρίς πληθ.

flumen: αιτιατ. ενικ. του ουσ. flumen -inis, ουδ. γ' (= ποταμός).

deletis:αφαιρ. πληθ., γεν. θηλ. της μτχ. παθητ. παρακειμ. του ρημ. deleo, delevi,deletum, delere, 2 (=σκοτώνω, εξολοθρεύω).

legionibus:αφαιρ. πληθ. του ουσ. legio -onis, θηλ. γ' (= λεγεώνα). Romanorum: γεν. πληθ. του ουσ. Romanus -i, αρσ. β' (= ο Ρωμαίος). everterunt: γ' πληθ. οριστ. παρακειμ. ενεργ. φων. του ρημ. everto, everti,

eversum, evertere, 3 (= καταστρέφω εντελώς).
urbem: αιτιατ. ενικ. του ουσ. urbs, urbis, θηλ. γ'(=πόλη). Γεν.πληθ.urbium

Romam: αιτιατ. ενικ. του ουσ. Roma -ae, θηλ. α' (=η Ρώμη). Χωρίς πληθ.

praeter: πρόθ. + αιτιατ. (= εκτός).

Capitolium:αιτιατ. ενικ. του ουσ. Capitolium -ii (-i), ουδ. β' (= το Καπιτώλιο). Χωρίς πληθ.

pro: πρόθ. + αφαιρ. (=ως αντάλλαγμα, ως αντίτιμο).

quo: αφαιρ, ενικ., γεν. ουδ. της αναφορ. αντων. qui, quae, quod (= ο οποίος,α,ο/ που).

immensam: αιτιατ. ενικ., γεν. θηλ. του δευτερόκλ. επιθ. immensus -a -um (= τεράστιος).

pecuniam:αιτιατ. ενικ. του ουσ. pecunia -ae, θηλ. α' (= χρήματα). acceperunt: γ' πληθ. οριστ. παρακειμ. ενεργ. φων. του ρημ. accipio, accepi, acceptum, accipere, 3 (= παίρνω, δέχομαι).
tum: χρον. επίρρ. (= τότε).

Camillus: ονομ. ενικ. του ουσ. Camillus -i, αρσ. β' (= ο Κάμιλλος).

qui: ονομ. ενικ., γεν. αρσ. της αναφορ. αντων. qui, quae, quod (= ο οποίος,α,ο/ που).

diu: χρον. επίρρ. (= για πολύ χρόνο)

apud: πρόθ. + αιτιατ. (= σε, κοντά).

Ardeam: αιτιατ, ενικ. του ουσ. Ardea, -ae, θηλ. α' (= η Αρδέα). Χωρίς πληθ.

in: πρόθ. + αιτιατ. ή αφαιρετ. (= σε).

exilio: αφαιρ. ενικ. του ουσ. exilium, -ii (-i), ουδ. β' (= εξορία).

fuerat: γ' ενικ. οριστ. υπερσυντ. του βοηθητ. ρημ. sum, fui, esse(= είμαι, υπάρχω).

propter: πρόθ. + αιτιατ. (= εξαιτίας).

Veientanam: αιτιατ. ενικ., γεν. θηλ. του δευτερόκλ. επιθ. Veientanus -a -um (=των  Βήιων). Χωρίς παραθετικά.

praedam: αιτιατ. ενικ. του ουσ. praeda -ae, θηλ. α' (= λεία).

non: αρνητικό μόριο (= όχι, δεν).

aequo: αφαιρ. ενικ., γεν. ουδ. του δευτερόκλ. επιθ. aequus -a -um (= ίσος).

iure: αφαιρ. ενικ. του ουσ. ius, iuris, ουδ. γ' (= δίκαιο) / aequo iure = ακριβοδίκαια.

divisam: αιτιατ. ενικ., γεν. θηλ. της μτχ. παθητ. παρακειμ. του ρημ. divido, divisi, divisum, dividere, 3 (=μοιράζω)

absens:ονομ. ενικ., γεν. αρσ. της μτχ. ενεστ. του ρημ. absum, afui (abfui),

-       -abesse (= απουσιάζω, είμαι απών).

dictator: ονομ. ενικ. του ουσ. dictator -oris αρσ. γ' (= δικτάτορας).

factus est:γ' ενικ. οριστ. παρακειμ. παθητ. φων. του ρημ. fio, factus sum, fieri (= γίνομαι). Πρόκειται για το παθητικό του facio .

is:ονομ. ενικ.,γεν. αρσ. της δεικτ. - επαναλ. αντων. is, ea, id(= αυτός,-ή,-ό).

Gallos:αιτιατ. πληθ. του ουσ. Gallus -i, αρσ. β' (= ο Γαλάτης).

iam: επίρρ. (= πια, ήδη).

abeuntes:αιτιατ. πληθ., γεν. αρσ. της μτχ. ενεστ. του ανώμ. ρήμ. abeo, abii (abivi),abitum, abire (=φεύγω)· Προσοχή στην κλίση της μτχ.: abiens, abeuntis.

secutus est: γ' ενικ. οριστ. παρακειμ. του ρήμ. sequor, secutus sum, (secutum) sequi, αποθετ., 3 (= ακολουθώ).

quibus: αφαιρ. πληθ., γεν. αρσ. της αναφορ. αντων. qui, quae, quod (= ο οποίος, που).

interemptis:αφαιρ.   πληθ.,   γεν.   αρσ.   της   μτχ.   παθητ.   παρακειμ.   του   ρήμ.   interimo, interemi, interemptum, interimere, 3 (= εξολοθρεύω).

aurum: αιτιατ. ενικ. του ουσ. aurum -i, ουδ. β' (= χρυσάφι).

omne: αιτιατ. ενικ., γεν. ουδ. του τριτόκλ. επιθ. omnis -is -e (= όλος).

recepit: γ' ενικ. οριστ. παρακειμ. ενεργ. φων. του ρήμ. recipio, recepi,

receptum, recipere, 3 (=παίρνω πίσω).

quod:ονομ. ενικ., γεν. ουδ. της αναφορ. αντων. qui, quae, quod.

illic: τοπικό επίρρ. (= εκεί).

appensum:ονομ.   ενικ.,   γεν.   ουδ.   της   μτχ.   παθητ.   παρακειμ.   του   ρήμ.   appendo,   appendi,   appensum,   appendere,  3   (=ζυγίζω).   

civitati: δοτ. ενικ. του ουσ. civitas -tatis, θηλ. γ' (= πολιτεία). Γεν.πληθ. civitatum/civitatium.

nomen: αιτιατ. ενικ. του ουσ. nomen -inis, ουδ. γ' (= όνομα).

dedit: γ' ενικ. οριστ. παρακειμ. ενεργ. φων. του ρήμ. do, dedi, datum, dare, 1 (=δίνω).

nam: αιτιολογ. και επεξηγημ. σύνδ. (=γιατί, διότι / δηλαδή).

Pisaurum: ονομ. ενικ. του ουσ. Pisaurum -i, ουδ. β' (= το Πίσαυρο). Χωρίς πληθ.

dicitur:γ' ενικ. οριστ. ενεστ. παθητ. φων. του ρήμ. dico, dixi, dictum, dicere, 3 (= λέγω).Το β΄ενικό της προστακτικής του Ενεστώτα:dic.

quod: αιτιολογ. σύνδ. (= διότι, επειδή).

illic:τοπικό επίρρ. (=εκεί).

aurum: ονομ. ενικ. του ουσ. aurum -i, ουδ. β' (=χρυσάφι).

pensatum est: γ' ενικ. οριστ. παρακειμ. παθητ. φων. του ρήμ. penso, pensavi, pensatum,pensare, 1 (= ζυ­γίζω).
post: πρόθ. + αιτιατ. (=ύστερα, μετά).

hoc: αιτιατ. ενικ., γεν. ουδ. της δεικτ. αντων. hic, haec, hoc (= αυτός, -ή, ό).

factum: αιτιατ. ενικ. του ουσ. factum -i, ουδ. β' (= πράξη).

rediit:γ' ενικ. οριστ. παρακειμ. ενεργ. φων. του ανώμ. ρήμ. redeo,redii (redivi),reditum,redire (=επιστρέφω).
in: πρόθ. + αιτιατ. (= σε).

exilium: αιτιατ. ενικ. του ουσ. exilium -ii (-i), ουδ. β' (=εξορία).

unde: τοπικό επίρρ. (= απ' όπου).

tamen: αντιθετ. σύνδ. (=όμως).

rogatus:ονομ. ενικ., γεν. αρσ. της μτχ. παθητ. παρακειμ. του ρήμ. rogo,rogavi, rogatum, rogare,1 (= παρακαλώ κάποιον, ζητώ).

reversus est: γ' ενικ. οριστ. παρακειμ. του ρήμ. revertor, reverti και reversus sum,(reversum), reverti, ημιαποθετ. ή αποθετ., 3 ανάλογα με τον Παρακείμενο. (=επιστρέφω).

ΜΑΘΗΜΑ: 24

ΛΕΞΙΛΟΓΙΚΟΣ ΚΑΙ ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΟΣ ΣΧΟΛΙΑΣΜΟΣ

cum:χρον. σύνδ. + υποτ. [ιστορ. - διηγημ.] (=όταν, αφού).

P. Cornelius Nasica:ονομ. ενικ. του ουσ. Publius -ii (i) Cornelius -ii (i) Nasica -ae, αρσ. (= ο Πόπλιος Κορνήλιος Νασικάς).Κλητ.ενικ. Publi Corneli Nasica.
ad:πρόθ. + αιτιατ. (= σε).

Ennium:αιτιατ. ενικ. του ουο. Ennius -ii (i), αρσ. β' (= ο Έννιος). Κλητ. ενικ.: Enni.

poetam:αιτιατ. ενικ. του ουσ. poeta -ae, αρσ. α' (=ποιητής).

venisset:γ' ενικ. υποτακτ. υπερσυντ. ενεργ. φων. του ρήμ. venio, veni, ventum, venire,  4 (= έρχομαι, φθάνω).
eique: ei+que, δοτ. ενικ., γεν. αρσ. της δεικτ. - επαναλ. αντων. is, ea, id (= αυτός, -ή, -ό).

que:συμπλεκτ. σύνδ. (= και).

ab:πρόθ. + αφαιρ. (= από).

ostio:αφαιρ. ενικ. του ουσ. ostium -ii (i), ουδ. β' (= πόρτα).

quaerenti:  δοτ. ενικ., γεν. αρσ. της μτχ. ενεστ. ενεργ. φων. του ρήμ. quaero, quaesivi, quaesitum, quaerere, 3 (= ζητώ, αναζητώ).

ancilla:ονομ. ενικ. του ουο. ancilla -ae, θηλ. α' (= υπηρέτρια).

dixisset:γ' ενικ. υποτακτ. υπερσυντ. ενεργ. φων. του ρήμ. dico, dixi, dictum, dicere, 3 (= λέγω). Το β΄ενικό της προστακτικής του Ενεστώτα:dic

eum:αιτιατ. ενικ., γεν. αρσ. της δεικτ.-επαναλ. αντων. is, ea, id (= αυτός,-ή, -ό).

domi:τοπικό επίρρ. (=στο σπίτι).

non:αρνητικό μόριο (= όχι, δεν).

esse:απαρέμφ. ενεστ. του βοηθητ. ρήμ. sum, fui, esse (= είμαι, υπάρχω).

Nasica:ονομ. ενικ. του ουσ. Nasica -ae, αρσ. α' (= ο Νασικάς).

sensit:γ' ενικ. οριοτ. παρακειμ. ενεργ. φων. του ρήμ. sentio, sensi, sensum, sentire, 4 (= αισθάνομαι, καταλαβαίνω).

illam:αιτιατ. ενικ., γεν. θηλ. της δεικτ. αντων. ille, illa, illud (= εκείνος, -η, -ο).

domini: γεν. ενικ. του ουσ. dominus -i, αρσ. β' (= κύριος).

iussu: αφαιρ. ενικ. (στερεότυπη) του ουσ. iussus -us, αρσ. δ' (= διαταγή).

id:αιτιατ. ενικ., γεν. ουδ. της δεικτ.-επαναλ. αντων. is, ea, id (= αυτός, -ή, -ό).

dixisse:απαρέμφ. ενεργ. παρακειμ. του ρήμ. dico, dixi, dictum, dicere, 3 (= λέγω).

et: συμπλεκτ. σύνδ. (= και).

illum:αιτιατ. ενικ., γεν. αρσ. της δεικτ. αντων. ille, illa, illud (= εκείνος, -η, -ο).

intus: τοπικό επίρρ. (= μέσα).

esse: απαρέμφ. ενεστ. του βοηθητ. ρήμ. sum, fui, esse (= είμαι, υπάρχω).

accipe:β' ενικ. προστακτ. ενεοτ. ενεργ. φων. του ρήμ. accipio, accepi,

acceptum, accipere 3 (=μαθαίνω, δέχομαι).
nunc: χρον. επίρρ. (=τώρα).

quid:αιτιατ. ενικ., γεν. ουδ. της ερωτημ. ουσιαστ. αντων. quis,quis,quid (= ποιος,-α,-ο).

postea:χρον. επίρρ. (= έπειτα).

fecerit:γ' ενικ. υποτακτ. παρακειμ. ενεργ. φων. του ρήμ. facio, feci, factum, facere, 3 (= κάνω).
paucis: αφαιρ. πληθ., γεν. αρσ. του δευτερόκλ. επιθ. paucus -a -um (= λίγος)

post:Xpov. επίρρ. (= έπειτα, αργότερα).

diebus:αφαιρ. πληθ. του ουσ. dies, diei, αρσ. ε' (= μέρα).

cum:χρον. σύνδ. + υποτ. [ιστορ. - διηγημ.] (= όταν, αφού).

Ennius:ονομ. ενικ. του ουσ. Ennius -ii (i), αρσ. β' (= ο Έννιος). Κλητ.ενικ.:Enni.

ad:πρόθ. + αιτιατ. (= πλησίον, προς).

Nasicam:αιτιατ. ενικ. του ουσ. Nasica -ae, αρσ. α' (= ο Νασικάς).

venisset:γ' ενικ. υποτακτ. υπερσυντ. ενεργ. φων. του ρήμ. venio, veni, ventum, venire, 4 (= έρχομαι).

eum: αιτιατ. ενικ., γεν. αρσ. της δεικτ.-επαναλ. αντων. is, ea, id.

a:πρόθ. + αφαιρ. (= από).

ianua:αφαιρ. ενικ. του ουσ. ianua -ae, θηλ. α' (= πόρτα).

quaereret:γ' ενικ. υποτακτ. παρατατ. ενεργ. φων. του ρήμ. quaero, quaesivi, quaesitum, quaerere 3 (=ζητώ).

exclamavit:γ' ενικ. οριστ. παρακειμ. ενεργ. φων. του  ρήμ. exclamo, exclamavi,exclamatum,exclamare, 1 (= αναφωνώ).

se:αιτιατ. ενικ., γεν. αρσ. της προσωπ. αντων. γ' προσώπου.

domi:τοπικό επίρρ. (=στο σπίτι).

etsi:εναντιωματ. σύνδ. (= αν και).

erat:γ' ενικ. οριστ. παρατατ. του βοηθητ. ρήμ. sum, fui, esse (= είμαι, υπάρχω).

tum:χρον. επίρρ. (= τότε).

indignatus:ονομ. ενικ., γεν. αρσ. της μτχ. παρακειμ. του ρήμ. indignor, indignatus sum,(indignatum), indignari, αποθετ. 1 (= αγανακτώ).
quod: αιτιολογ. σύνδ. (= διότι, γιατί).

tam:ποσοτ. επίρρ. (= τόσο).

aperte:τροπ. επίρρ. (= ανοιχτά / φανερά)

mentiebatur: γ' ενικ. οριοτ. παρατατ. παθητ. φων. του ρήμ. mentior, mentitus sum, (mentitum), mentiri, αποθετ., 4 (= λέω ψέματα).

quid:ονομ. ενικ., γεν. ουδ. της ερωτημ. ουσιαστ. αντων. quis, quis, quid (= ποιος, τι).

inquit:γ' ενικ. οριστ. παρακειμ. του ελλειπτ. ρήμ. inquam (= λέγω).

ego:ονομ. ενικ., γεν. αρσ. της προσωπ. αντων. α' προσ. ego (=εγώ).

cognosco:α' ενικ. οριστ. ενεστ. ενεργ. φων. του ρήμ. cognosco,

cognovi, cognitum, cognoscere, 3 (= γνωρίζω).
vocem:αιτιατ. ενικ. του ουσ. vox, vocis, θηλ. γ' (= φωνή).

tuam:αιτιατ. ενικ., γεν. θηλ. της κτητ. αντων. tuus -a -um (= δικός, -ή, -ό σου).

visne:vis + ne, β' ενικ. οριστ. ενεστ. του ανώμ. ρήμ, volo, volui, velle (= θέλω).

ne: εγκλιτικό ερωτηματ. μόριο (= μήπως).

scire:απαρέμφ. ενεργ. ενεστ. του ρήμ. scio, scivi, scitum, scire, 4 (= γνωρίζω).

quid:αιτιατ. ενικ., γεν. ουδ. της ερωτημ. ουσιαστ. αντων. quis, quis, quid (= ποιος).

responderit: γ' ενικ. υποτακτ. παρακειμ. ενεργ. φων. του ρήμ. respondeo, respondi, responsum, respondere, 2 (= απαντώ).

homo:ονομ. ενικ. του ουσ. homo -inis, αρσ. και θηλ. γ' (= άνθρωπος).

es:β' ενικ. οριοτ. ενεστ. του βοηθητ. ρήμ. sum, fui, esse (= είμαι, υπάρχω).

impudens:ονομ. ενικ., γεν. αρσ. του τριτόκλ. επιθ. impudens–ntis(= αναιδής).

cum:χρον. σύνδ. + υποτ. [ιστορ. - διηγημ.] {= αφού, όταν).

te:αιτιατ. ενικ., γεν. αρσ. της προσωπ. αντων. β' προσ. tu (= εσύ).

quaererem: α' ενικ. υποτακτ, παρατατ. ενεργ. φων. του ρήμ. quaero, quaesivi, quaesitum, quaerere, 3 (= ζητώ).

ancillae: δοτ. ενικ. του ουσ. ancilla -ae, θηλ. α' (= υπηρέτρια).

tuae: δοτ. ενικ., γεν. θηλ. της κτητ. αντων. tuus -a -um (= δικός, -ή, -ό σου).

credidi:α' ενικ. οριστ. παρακειμ. ενεργ. φων. του ρήμ. credo, credidi, creditum, credere, 3 (= πιστεύω).

te: αιτιατ. ενικ., γεν. αρσ. της προσωπ. αντων. β' προσ. tu (= εσύ).

esse: απαρέμφ. ενεστ. του βοηθητ. ρήμ. sum, fui, esse (= είμαι, υπάρχω).

tu:ονομ. ενικ., γεν. αρσ. της προσωπ. αντων. β' προσ.

mihi:δοτ. ενικ., γεν. αρο. της προσωπ. αντων. α' προσ. ego (= εγώ).

ipsi:δοτ. ενικ., γεν. αρσ. της δεικτ.-οριστ. αντων. ipse, ipsa, ipsum (= ο ίδιος).

credis:β' ενικ. οριστ. ενεστ. ενεργ. φων. του ρήμ. credo, credidi, creditum, credere, 3 (= πιστεύω).

ΜΑΘΗΜΑ: 25

ΛΕΞΙΛΟΓΙΚΟΣ ΚΑΙ ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΟΣ ΣΧΟΛΙΑΣΜΟΣ

Cato: ονομ. ενικ. του ουσ. Cato -onis, αρσ. γ' (= ο Κάτωνας).

attulit: γ' ενικ. οριστ. παρακειμ. ενεργ. φων. του ανώμ. ρήμ. affero ή adfero, attuli ή adtuli, allatum ή adlatum, afferre ή adferre (= προσφέρω, φέρνω κάπου).
quodam:αφαιρ.  ενικ., γεν.  αρσ. της  αόρ.  επιθετ.  αντων.  quidam,  quaedam, quoddam (= κάποιος, -α, -ο).

die: αφαιρ. ενικ. του ουσ. dies, diei, αρσ. ε' (= ημέρα).

in: πρόθ. + αιτιατ. (= σε)

curiam: αιτιατ. ενικ. του ουσ. curia -ae, θηλ. α' (= Βουλευτήριο).

ficum: αιτιατ. ενικ. του ουσ. ficus -i, θηλ. β' ή ficus -us, θηλ. δ' (= σύκο, συκιά).

praecocem: αιτιατ. ενικ., γεν. θηλ. του τριτόκλ. επιθ. praecox -ocis (= πρώιμος).

ex: πρόθ. + αφαιρ. (= από).

Carthagine: αφαιρ. ενικ. του ουσ. Carthago -inis, θηλ, γ' (= η Καρχηδόνα). Χωρίς πληθ.

ostendensque:ostendens+que, ονομ.   ενικ.,   γεν.   αρσ.   της   μτχ.   ενεργ.   ενεστ.   του   ρήμ.   ostendo, ostendi, ostentum ή ostensum, ostendere, 3 (=δείχνω)

que:συμπλεκτ. σύνδ. (= και).

patribus:δοτ. πληθ. του ουσ. pater -tris, αρσ. γ' (= πατέρας) .Στον πληθ. patres, patrum = οι Συγκλητικοί.
interrogo: α' ενικ, οριστ. ενεστ. ενεργ. φων. του ρήμ, interrogo,interrogavi,

interrogatum,interrogare, 1 (= ρωτώ).

vos: αιτιατ. πληθ., γεν. αρσ. της προσωπ. αντων. β' προσώπου tu (= εσύ).

inquit: γ' ενικ. οριστ. παρακειμ. του ελλειπτικού ρήμ. inquam (= λέγω).

quando: ερωτημ. επίρρ. (= πότε).

hanc:αιτιατ. ενικ., γεν. θηλ. της δεικτ. αντων. hic, haec, hoc (αυτός, -ή, -ό).

ficum:αιτιατ. ενικ. του ουσ. ficus -i, θηλ. β' ή ficus -us, θηλ. δ' (= σύκο).

decerptam esse: απαρέμφ. παθητ. παρακειμ. του ρήμ. decerpo,decerpsi, decerptum,decerpere, 3 (= κόβω)

putetis: β' πληθ. υποτακτ. ενεστ. ενεργ. φων. του ρήμ. puto,putavi,putatum putare, 1 (= νομίζω, θεωρώ).

arbore: αφαιρ. ενικ. του ουσ. arbor -oris, θηλ. γ' (=δέντρο).

cum: χρον. σύνδ. + υποτ. [ιστορ. - διηγημ.] (= όταν, αφού).

omnes: ονομ. πληθ., γεν. αρσ. του τριτοκλ. επιθ. omnis -is -e (= όλος).

 recentem: αιτιατ. ενικ., γεν. θηλ. του τριτοκλ. επιθ. recens -entis (=πρόσφατος, φρέ­σκος).

esse: απαρέμφ. ενεστ. του βοηθητ. ρήμ. sum, fui, esse (= είμαι, υπάρχω), dixissent: γ' πληθ. υποτακτ. υπερσυντ. ενεργ. φων. του ρήμ. dico, dixi, dictum, dicere, 3 (= λέγω).

atqui: αντιθετ. σύνδ. (= κι όμως).

ante: πρόθ.+αιτιατ. (= πριν).

tertium: αιτιατ. ενικ., γεν. αρσ. του τακτικού αριθμητ. επιθ. tertius -a -um (= τρίτος).

diem: αιτιατ.. ενικ. του ουσ. dies -ei, αρσ. ε' (= ημέρα).

scitote: β' πληθ. προστακτ. μέλλ. (αναπληρώνει την προστακτ. ενεστ.) ενεργ. φων. του ρήμ. scio, scivi/(scii), scitum, scire, 4 (= γνωρίζω, μαθαίνω).

tam: επίρρ. (= τόσο).

prope: τοπικό επίρρ. = κοντά.

a: πρόθ.+αφαιρ. (= από).

muris: αφαιρ. πληθ. του ουσ. murus -i, αρσ. β' (=τοίχος, τείχος) / muri -orum, αρσ. β' (= τείχη).

habemus: α' πληθ. οριστ. ενεστ. ενεργ. φων. του ρήμ. habeo, habui, habitum, habere, 2 (= έχω).

hostem: αιτιατ. ενικ. του ουσ. hostis -is, αρσ. και θηλ. γ' (= εχθρός).Γεν. πληθ.hostium.

itaque: συμπερασμ. σύνδ. (= επομένως, λοιπόν).

cavete: β' πληθ. προστακτ. ενεστ. ενεργ. φων. του ρήμ. caveo, cavi, cautum, cavere, 2 (= προσέχω, φυλάγομαι).

periculum: αιτιατ. ενικ. του ουσ. periculum -i, ουδ. β' (= κίνδυνος).

tutamini: β' πληθ. προστακτ. ενεστ. του ρήμ. tutor, tutatus sum, (tutatum), tutari, αποθετ., 1 (= προστατεύω).

patriam: αιτιατ. ενικ. του ουσ. patria -ae, θηλ. α' (= πατρίδα).

opibus: αφαιρ. πληθ. του ουσ. (ops), opis, θηλ. γ' (= βοήθεια). Εύχρηστο στον πληθυντ.: opes, opum, θηλ. γ' (=δυνάμεις).

urbis: γεν. ενικ. του ουσ. urbs, urbis, θηλ. γ' (= πόλη).Γεν.πληθ.urbium.

nolite: β' πληθ. προστακτ. ενεστ. του ανώμ. ρήμ. nolo, nolui, nolle (= δε θέλω).

confidere: απαρέμφ. ενεστ. του ρήμ. confido, confisus sum, (confisum), confidere, ημιαποθετ., 3(= έχω εμπιστοσύνη,στηρίζομαι).

fiduciam: αιτιατ. ενικ. του ουσ. fiducia -ae, θηλ. α' (= εμπιστοσύνη, αυτοπεποίθηση).

quae: ονομ. ενικ., γεν. θηλ. της αναφορ. αντων. qui, quae, quod (= ο οποίος, που).

nimia: ονομ. ενικ., γεν. θηλ. του δευτερόκλ. επιθ. nimius -a -um (= υπερβολικός). Χωρίς παραθετικά.

vobis: δοτ. πληθ., γεν. αρσ. της προσωπ. αντων. β' προσ. tu (= εσύ).

est: γ' ενικ. οριστ. ενεστ. του βοηθητ. ρήμ. sum, fui, esse (= είμαι, υπάρχω).

deponite: β' πληθ. προστακτ. ενεστ. ενεργ. φων. του ρήμ.depono,  deposui,depositum,deponere, 3 (= αποβάλλω).

neminem: αιτιατ, ενικ., γεν. αρσ. της αόρ. ουσιαστ. αντων. nemo,nemo, nihil (= κανένας,κανένα).

credideritis: β' πληθ. υποτακτ. παρακειμ. ενεργ. φων. του ρήμ. credo, credidi, creditum, credere, 3 (= πιστεύω).

patriae: δοτ. ενικ. του ουσ. patria -ae, θηλ. α' (= πατρίδα).

consulturum esse: απαρέμφ.  μέλλ. ενεργ.  φων, του ρήμ. consulo, consului, consultum, consulere, 3 (= φροντίζω).

nisi: υποθετ. σύνδ. (=αν δεν).

vos: ονομ. πληθ., γεν. αρσ. της προσωπ. αντων. β' προσ. tu (= εσύ).

ipsi: ονομ. πληθ., γεν. αρσ. της δεικτ.- οριστ. αντων. ipse, ipsa, ipsum (= ο ίδιος).

patriae: δοτ. ενικ. του ουσ. patria -ae, θηλ. α' (=πατρίδα).

consulueritis: β' πληθ. υποτακτ. παρακειμ. ενεργ. φων. του ρήμ. consulo, consului, consultum, consulere, 3 (= φροντίζω).

mementote: β' πληθ. προστακτ. μέλλ. (εδώ με σημασία ενεστ.) του ελλειπτ. ρήμ. memini, —, meminisse (=θυμάμαι).

rem: αιτιατ. ενικ. του ουσ. res, rei, θηλ. ε' (= πράγμα).

publicam: αιτιατ. ενικ., γεν. θηλ. του δευτερόκλ. επιθ. publicus -a -um (=δημόσιος).

res publica: η πολιτεία.

in: πρόθ. + αφαιρ. (= σε).

extremo: αφαιρ. ενικ., γεν. ουδ., υπερθετ. βαθμού του δευτερόκλ. επιθ. exterus,  extera,   exterum(=ο έξω)

discrimine: αφαιρ. ενικ. του ουσ. discrimen -minis, ουδ. γ' (= κίνδυνος).

quondam: χρον. επίρρ. (= κάποτε).

fuisse: απαρέμφ. παρακειμ. του βοηθητ. ρήμ. sum, fui, esse (= είμαι, υπάρχω).

statimque: statim+que,χρον. επίρρ. (= αμέσως).

sumptum est: γ' ενικ. οριστ. παρακειμ. παθητ. φων. του ρήμ. sumo, sumpsi, sumptum, sumere, 3 (= δέχομαι, παίρνω).

bellum sumo: αρχίζω πόλεμο.

Punicum: ονομ. ενικ., γεν. ουδ. του δευτερόκλ. επιθ. Punicus -a -um (= Καρχηδονια­κός). Χωρίς παραθετικά.

bellum: ονομ. ενικ. του ουσ. bellum -i, ουδ. β' (=πόλεμος).

tertium: ονομ. ενικ., γεν. ουδ. του τακτικού αριθμητ. επιθ. tertius -a -um (= τρίτος).

quo: αφαιρ. ενικ., γεν. ουδ. της αναφορ. αντων. qui, quae, quod,

Carthago: ονομ. ενικ. του ουσ. Carthago -inis, θηλ. γ' (= η Καρχηδόνα). Χωρίς πληθ.

deleta est: γ' ενικ. οριστ. παρακειμ. παθητ. φων. του ρήμ. deleo, delevi, deletum,delere, 2 (= καταστρέφω, αφανίζω).

ΜΑΘΗΜΑ: 27

Να γράψετε τα επίθετα στον ίδιο αριθμό και γένος, στους άλλους βαθμούς:

grandi: 

multo:
minor: 

grandia: 

duriora:

acerbiora: 

meliora: 

dura: 

acerba:

mitia: 

iucunda: 

vieta:
mollia:

matura: 

ΜΑΘΗΜΑ: 29

Να χαρακτηρίσετε το είδος των αντωνυμιών:

quidam: 

ei:

eum:

haec: 

eum: 

id:

quendam:

eum: 

talium:

sui: 

haec: 

tanti: 

quanti: 

nullam: